Voor dorpshuizen, buurthuizen, wijkcentra en MFA's
Alles op één plek: zaalverhuur, activiteiten, tickets, vrijwilligers, je eigen website en de schermen in de hal.
Geen losse lijstjes, geen dubbele boekingen, geen versnipperde communicatie. En op termijn: een gemeenschap van dorpshuizen die elkaar sterker maakt.
Het eerste kopje koffie was nog niet leeg toen Irfaan zijn mapje op tafel legde. Ria wist meteen: dit wordt weer zo'n avond. Niet omdat Irfaan iets verkeerd deed. Als penningmeester zag hij nu eenmaal eerder dan de rest wat iedereen liever nog even niet wilde zien.
Minder subsidie. Hogere kosten. Een dorpshuis dat moest blijven draaien, ook als de ruimte steeds kleiner werd.
Egbert, de voorzitter, keek naar het mapje.
"Hoe erg is het?"
Irfaan schoof het papier naar voren.
"Erg genoeg om iets te moeten doen."
Even bleef het stil in het bestuurskamertje van dorpshuis Eekveld. De koffie stond op tafel, naast een schaal koekjes waar niemand aan zat. Ria zat aan het einde van de tafel met haar notitieblok open. Officieel maakte ze de notulen. In de praktijk wist ze ook wie de sleutel had, wie je moest bellen voor de bar, waar de Facebook-inlog ongeveer stond en waarom het scherm in de hal nog steeds een kerstgroet liet zien.
Zo was het gewoon gegroeid.
Toen veerde Egbert op.
"Ik was laatst bij dorpshuis 't Anker. Die hadden een muziekbingo georganiseerd. Stampvol. De bar draaide goed en er bleef ook nog wat over."
Hij keek de tafel rond.
"Dat moeten wij ook doen. Deze zomer nog."
En eerlijk was eerlijk: het klonk goed.
Een volle zaal. Mensen die lachen. Vrijwilligers achter de bar. Een activiteit waar het dorp nog weken over praat. Irfaan begon al te rekenen, Egbert noemde mogelijke data en iemand zei dat de grote zaal, de Wesp, daar perfect voor zou zijn.
Even leek het simpel.
Tot de vergadering voorbij was.
De stoelen schoven naar achteren. Mokken gingen naar het aanrecht. Iemand riep nog dat ze "gewoon even goed moesten afstemmen".
En toen begon het bij Ria.
De lijstjes stapelden zich op, nog voordat er één afspraak echt vastlag.
WhatsApp · Vrijwilligers
60 leden. 4 reageren. Wie staat er achter de bar?
USB-stick
Scherm in de hal. Staat nog de kerst van vorig jaar op.
WordPress
Website bijwerken. Wie had ook alweer het wachtwoord?
Nog een post maken. En een aparte oproep voor nieuwe handen.
Zaal — de Wesp
"Als het kan." Staat in het schrift van Gerrit.
Dat was het lastige aan Eekveld.
Alles was er wel, maar niets kwam echt samen.
De vrijwilligers zaten in WhatsApp. De zaalplanning stond deels in een schrift. De website had een eigen inlog. Het scherm in de hal draaide op een USB-stick. En als iemand wilde weten of de Wesp vrij was, moest je hopen dat Gerrit het had opgeschreven.
Iedereen deed zijn best. Dat maakte het juist zo frustrerend.
Want het ging niet mis omdat niemand iets deed. Het ging mis omdat iedereen iets deed, maar op zijn eigen plek.
De weken daarna groeide de muziekbingo van een goed idee naar een verzameling losse eindjes. Ria maakte berichten voor Facebook. Egbert sprak mensen aan na de kaartavond. Irfaan rekende uit hoeveel deelnemers er nodig waren. Gerrit zei dat de Wesp waarschijnlijk wel kon, maar dat hij nog even in het schrift moest kijken.
Waarschijnlijk.
Even kijken.
Als het kan.
Van die zinnen waar een dorpshuis op draait, tot het een keer niet meer draait.
De avond zelf werd gezellig. Natuurlijk werd het gezellig. In Eekveld werd bijna alles uiteindelijk wel gezellig gemaakt.
Alleen niet in de Wesp.
De grote zaal bleek al verhuurd te zijn. Dat stond ergens genoteerd, maar niet op een plek waar iedereen het kon zien. Dus verhuisde de muziekbingo naar de kleine zaal.
Minder stoelen. Minder ruimte. Minder mensen. Minder opbrengst.
Niemand had echt iets fout gedaan. Egbert niet. Irfaan niet. Ria niet. Gerrit ook niet.
Het probleem was niet dat mensen niets deden.
Het probleem was dat alles verspreid stond over hoofden, schriften, appjes, inlogcodes en goede bedoelingen.
Een paar dagen later zaten Egbert en Ria weer aan dezelfde tafel. Geen vergadering deze keer. Alleen koffie, twee stoelen en het dorpshuis op een stille ochtend.
Egbert keek naar het prikbord. Naar het scherm in de hal. Naar Ria's notitieblok, waar alweer nieuwe lijstjes op stonden.
Toen zei hij:
"Waarom hebben we eigenlijk geen plek waar alles samenkomt?"
Ria keek naar haar notitieblok.
En voor het eerst die week schreef ze geen nieuw lijstje.
Ze zette alleen een streep onder die ene vraag.
De eerste deur gaat open
"Hoe doen jullie dat toch allemaal?" vraagt Egbert een week later aan Marian, die in het bestuur van dorpshuis 't Anker zit.
"We doen het niet meer apart. We hebben alles op één plek staan. En de muziekbingo hebben we gewoon van een ander dorpshuis overgenomen."
Op de terugweg liet die ene zin Egbert niet los. Hoe zou die avond eruit hebben gezien, als Eekveld het óók zo had gedaan?
Zaalverhuur
Ria zet de muziekbingo ter plekke in de agenda. Het systeem reageert meteen: die zaterdag is de Wesp al verhuurd voor een personeelsfeest. Eén kalender die iedereen ziet, dus geen schrift van Gerrit meer. Ze kiezen aan tafel een week later.
Lees over zaalverhuurZa 12 juli · al bezet
Personeelsfeest · commercieel
Za 19 juli · vrij
Muziekbingo
Activiteiten
Naam, datum, een leuke foto. De muziekbingo staat meteen op de website, in de dorpsagenda én op de schermen in de hal. Mensen schrijven zich in zonder account, krijgen een bevestiging en een dag vooraf een herinnering. Raakt de avond vol? Dan plant Ria in een paar klikken een tweede sessie.
Lees over activiteiten
Vrijwilligers
Ria zet de diensten klaar, de vrijwilligers schrijven zichzelf in via hun eigen portaal. Inloggen met een 6-cijferige code uit hun mail, geen wachtwoord, ook prettig voor wie niet zo digitaal is. En wie meedraait spaart vanzelf punten en badges. Met één druk op de knop heb je bovendien per maand een urenoverzicht.
Lees over vrijwilligers
Tickets en entree
Mensen kopen hun kaartje op de eigen site en betalen met iDEAL|WERO. Ze krijgen meteen een e-ticket met QR-code. Aan de deur scant een vrijwilliger ze binnen met de telefoon, dubbele check-ins worden tegengehouden. Het geld komt rechtstreeks op de rekening van het dorpshuis.
Lees over tickets en entreeVerkocht vooraf
iDEAL · WERO
Binnengekomen
vóór de avond
Gescand
geen rij
Narrowcasting
Geen USB-stick meer die je moet zoeken. Hang een scherm in de hal en het toont vanzelf wat er vandaag, morgen en deze week te doen is. Het haalt alles uit de agenda en ververst zichzelf. Valt het internet even uit, dan blijft het gewoon de laatste agenda tonen.
Lees over narrowcastingWebsite en communicatie
De aankondiging schrijft Ria in een paar minuten, met een AI-schrijfhulp die meedenkt op de avonden dat ze even geen woorden heeft. Eén klik, en het staat op de eigen website, gaat als nieuwsbrief de deur uit en is te delen op Facebook en WhatsApp. Alles in de huisstijl van het dorpshuis, zonder dat iemand er verstand van hoeft te hebben.
Lees over website en communicatieOp de eigen website
direct gepubliceerd
Als nieuwsbrief verstuurd
agenda staat er al in
Gedeeld op social
met één klik
En toen was het zover. De Wesp zat vol, tot de laatste stoel. Aan de deur piepte de scanner, en tussen de bezoekers zag Ria een paar gezichten die ze niet kende.
"Ik zag het voorbijkomen op Google toen ik zocht wat er dit weekend te doen was."
Niemand had in dat buurdorp een flyer bezorgd. De muziekbingo stond gewoon in Google, omdat hij automatisch op de eigen website kwam te staan. En zo vonden mensen van buiten het dorp vanzelf de weg naar Eekveld.
In ieders broekzak
Aan de deur scande Mehmet de tickets met zijn telefoon, dezelfde app waarin hij zich die ochtend nog voor zijn dienst had ingeschreven. Bezoekers vinden er de agenda en de zalen, vrijwilligers hun diensten en hun punten.
Voor bezoekers en voor iedereen die meehelpt, op de telefoon die toch al op zak zit. De avond zat niet meer in een map of een mailbox, maar gewoon in ieders broekzak.
Voor bezoekers
Voor vrijwilligers
Een paar keer per maand staan we ergens in het land. Soms voor een eerste kennismaking, soms om feedback op te halen, soms gewoon om bij te praten.
We begonnen met Dorpshuis.online vanuit de frustratie van mijn zus, die zelf bij een dorpshuis betrokken is. Inmiddels gebruiken meerdere dorpshuizen ons platform, waaronder De Vaart in Linschoten en De Geist. Gisteravond stonden we weer bij De Vaart. De dorpstafel was net afgelopen, mensen praatten nog na, en je voelde aan alles dat het dorpshuis leeft.
Joost, mede-oprichter
Bekijk het volledige bericht op FacebookZe hadden ook nog 2 leuke cadeautjes voor ons: een bord met QR-code naar onze website. En een plaquette omdat we het 1e dorpshuis zijn die hun dorpshuisportaal gebruiken.
En toen dachten we verder
De muziekbingo van Eekveld kwam van 't Anker. Die van 't Anker kwam weer ergens anders vandaan. Stel je voor dat die deuren niet één voor één opengingen, maar allemaal tegelijk.
Ergens draait op dit moment een dorpshuis dat precies jouw probleem al heeft opgelost. De avond waar het hele dorp op afkomt, de aanpak die werkt. Nu blijft die kennis hangen achter één deur. Wij willen die deuren openzetten.
Hier bouwen we aan, nog niet beschikbaarEen avond die in Drenthe werkt, draait een maand later in Limburg. Niet meer zelf verzinnen, gewoon overnemen.
Wat het ene dorpshuis uitvogelt, hoeft het volgende niet opnieuw te leren. Meestal door het van elkaar te krijgen, soms door ervoor te betalen.
Elk dorpshuis dat erbij komt, maakt alle andere een beetje sterker. Samen krijg je je zaal voller dan alleen.
Dit bestaat nog niet. Het werkt pas als er een echt netwerk van dorpshuizen is. Daar bouwen we aan, samen met de dorpshuizen die er nu al bij zijn.
Een dorpshuis is geen scherm en geen database. Het is de plek waar het dorp elkaar tegenkomt. Daarom dient het digitale bij ons altijd het fysieke. Een vol dorpshuis is meer dan een volle agenda. Het is een dorp dat elkaar weer ziet.
Nog even dit
Nee, Eekveld en de mensen erin zijn verzonnen om het verhaal herkenbaar te maken. De dorpshuizen die je hierboven bij 'op bezoek' ziet, zoals De Vaart in Linschoten en De Geist, zijn wél echt en gebruiken het platform.
Nog niet, en daar zijn we eerlijk over. De software waarmee je je eigen dorpshuis regelt werkt vandaag al volledig. Het netwerk waarin dorpshuizen activiteiten en kennis met elkaar delen, is waar we naartoe bouwen, samen met de dorpshuizen die er nu al bij zijn.
Dat het digitale bij ons altijd het fysieke dient. De software is geen doel op zich. Een vollere zaal en een dorp dat elkaar weer ziet, dáár doen we het voor.
Praktische vragen over prijs, functies of starten? Bekijk alle veelgestelde vragen →
De missie
Begin rustig: de meeste dorpshuizen starten met alleen de agenda. Je doet het vanaf dag één niet meer alleen, want je wordt onderdeel van een groeiende gemeenschap van dorpshuizen die elkaar sterker maakt.
Een vol dorpshuis is een dorp dat elkaar weer ziet.
